Lichtschip 12

05-07-2026

Op 4 juli vormde de vestinghaven van Hellevoetsluis het decor voor een bijzonder maritiem evenement: een roeiregatta en drakenbotenrace, georganiseerd door Hellevoetsluis Maritiem. De Noord-Hinder had hierbij een centrale rol.

Het lichtschip fungeerde namelijk voor het eerst als start- en finishpunt van deze wedstrijd. De Noord-Hinder was daarmee niet alleen een sfeervol decor, maar ook een functioneel onderdeel van het evenement.

Het lichtschip staat bekend om haar bijzondere geschiedenis en authentieke uitstraling en speelt nog altijd een levendige rol binnen de vesting en soms zelfs ver daarbuiten. Zo liet de Noord-Hinder het afgelopen jaar haar licht draaien langs de Zaan in Zaandam en was zij een opvallende verschijning tijdens SAIL Amsterdam. Daarmee is het lichtschip niet alleen een herinnering aan het maritieme verleden, maar ook een actief onderdeel van hedendaagse nautische evenementen.

In afwachting van de start

Nu weer terug naar de Jan den Hartog Memorial Roeiregatta Haringvliet. Vanaf het dek van ons lichtschip werd het officiële startschot gegeven. Nou ja, startschot? Na het aftellen vanaf tien klonk telkens om de paar minuten kortstondig (en luid) de nautafoon van het lichtschip, waarna de roeiteams één voor één aan hun rondje op het Haringvliet konden beginnen.

De route voerde hen eerst richting de Haringvlietdam bij het Quakjeswater, vervolgens naar Stellendam, en daarna terug naar het lichtschip. Onderweg moesten drie uitgelegde boeien worden gerond, wat de regatta een extra nautische uitdaging gaf. De totale afstand bedroeg 15 kilometer, een traject dat kracht, uithoudingsvermogen en nauwkeurige navigatie vereiste.

De vrijwilligers van de Noord-Hinder hadden hun taak met grote zorg voorbereid. Als vertrouwd maritiem icoon vormde het lichtschip een prachtig decor voor deelnemers, toeschouwers en bezoekers. Haar karakteristieke silhouet en rijke historie gaven het evenement een bijzondere uitstraling.

Hoewel de sportieve prestaties van de roeiers centraal stonden, benadrukte één van de vrijwilligers met een bescheiden glimlach dat een goed gegeven signaal met de nautafoon bij de start en bij de finish toch wel zeer bepalend was.

Onze "starter" vol in actie

De betrokkenheid van deze vrijwilliger was zo groot dat hij de nautafoon zowel bij de start als de finish van elk roeiteam hanteerde. Hij mocht dus in totaal meer dan zestig keer op de knop drukken en had volgens zeggen de dag van zijn leven.

Daar gaan ze!

Na de finish van alle roeiboten verplaatsten de deelnemers en vrijwilligers zich naar het Droogdok Jan Blanken, waar de prijsuitreiking en een afsluitende barbecue plaatsvonden.Terwijl de festiviteiten in het droogdok plaatsvonden, lag de Noord-Hinder nagenietend op haar ligplaats. Zij had ruim zicht op de drukte in het droogdok en aan boord was het inmiddels stil geworden. De nautafoon, die eerder op de dag nog zo’n prominente rol had gespeeld, zweeg nu volledig. Het schip leek zichtbaar te genieten van de rust na een geslaagde regatta.

Toch ging er onder enkele bezoekers in het droogdok een fluistering rond: zag men daar, in de uitkijk van het lichtschip, nog steeds een vrijwilliger staan? Iemand die onvermoeibaar de nautafoon bediende, alsof de race elk moment opnieuw kon beginnen? Gelukkig bleek het slechts de pop te zijn die, als knipoog naar de toewijding van de vrijwilligers én hun gevoel voor maritieme humor, zoals altijd op zijn post staat.

Terug naar